Διακοπές στην τελευταία κομμένη στα δύο πρωτεύουσα του πλανήτη; Κι όμως η Λευκωσία είναι υπέροχη…

Λευκωσία
Λευκωσία

Εκεί που το ελληνικό χρώμα φλερτάρει με την μυσταγωγία της Ανατολής σε έναν αέναο κύκλο χρωμάτων, αρωμάτων και αισθήσεων… έτσι έζησα εγώ την δικιά μου Λευκωσία.

Η πρώτη μου επαφή με την πρωτεύουσα της Μεγαλονήσου ήταν τον Φεβρουάριο του 2013, όπου ντυμένος σαν τουρίστας, με το ζόρι είχα πάρει μαζί μου ένα πουλόβερ, γεύτηκα στον υπέροχο πεζόδρομο της Λήδρας το τι σημαίνει κρύο στην Κύπρο ερχόμενο από τον κατεχόμενο Πενταδάχτυλο.

Η εικόνα ωστόσο σε συνεπαίρνει γρήγορα αντικρίζοντας τα ατελείωτα παραδοσιακά καφενεδάκια, τόσο διαφορετικά όμως το ένα από το άλλο, ενώ τα γκουρμέ εστιατόρια διαδέχονται οι καλαίσθητες ταβέρνες με κυπριακά παραδοσιακά εδέσματα. Κάπου εκεί όμως στο τέλος της Λήδρας και των παραδρόμων της έρχεται η ιστορία να σε πληγώσει, καθώς πέφτεις θέλοντας και μη πάνω στην διαχωριστική γραμμή, ενώ σε άλλα σημεία σε βαρέλια και οχυρώσεις και στρατιώτες, μια θλιβερή υπενθύμιση ότι η πρωτεύουσα της Κύπρου είναι κατά το ήμισυ κατεχόμενη…

Κάπου εκεί όμως είναι που το ενδιαφέρον του ψαγμένου επισκέπτη θα ζωηρέψει, αναζητώντας τα εν πολλοίς «κρυμμένα» μπαράκια, που παραπέμπουν κάτι λίγο σε Μοναστηράκι και λόφο του Στρέφη με ολίγον τι από αιγαιοπελαγίτικη αύρα… Αν σας ακούγεται παράξενος ο συνδυασμός, καλύτερα να ζήσετε την εμπειρία από κοντά, κάνοντας bar crawling διαπερνώντας την πλατεία Σολωμού, διασχίζοντας τα στενά σοκάκια της παλιάς Λευκωσίας, όπου θα βρείτε άπειρα μέρη για ποτό και φαγητό μέσα και γύρω από την πλατεία Φανερωμένης.

Κάπου εκεί πιο πάνω μαζεμένα σαν σε μικρή κυψέλη, σε παράπλευρο της Λήδρας θα βρεις και την ανατολίτικη γωνιά, με 3-4 καφενεδάκια με αργιλέδες και ένα καλό Λιβανέζικο με ιδιαίτερη παραδοσιακή διακόσμηση, καθώς όπως διασχίζεις τον στενό πεζόδρομο, θυμίζοντας και πάλι έντονα Μοναστηράκι και Ψυρρή, αντικρίζεις αντί για κήπο κάτι σαν παραδοσιακή τέντα με κιλίμια απ’ όπου αναδύονται οι μεθυστικές μυρωδιές του αργιλέ, αλλά και της ιδιαίτερης Λιβανέζικης κουζίνας, ας μην ξεχνούμε άλλωστε ότι στην Κύπρο των συνθέσεων και των αντιθέσεων, πέρα από τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους υπάρχουν οι Λιβανικής καταγωγής Μαρωνίτες, οι Αρμένιοι και οι Φράγκοι, οι οποίοι συναποτελούν τις τρεις μικρότερες κοινότητες του νησιού και αποδίδοντας σε αυτό ένα κοσμοπολίτικο αέρα με ιστορική όμως βαρύτητα.

Εξάλλου, η Λευκωσία είναι η πιο πράσινη πόλη της Κύπρου, καθώς την διασχίζει ο ποταμός Πεδιαίος όπου παράλληλα σε αυτόν σας συστήνω να απολαύσετε μια ρομαντική βόλτα, ή να κάνετε ποδηλασία ή ακόμα και τρέξιμο στην απίστευτης ομορφιάς παραποτάμια διαδρομή που διασχίζει την πρωτεύουσα. Παράλληλα, στο Εθνικό Πάρκο Αθαλάσσας θα βρείτε την ανάπαυση και την δροσιά που σίγουρα θα χρειαστείτε αν επισκεφθείτε την Λευκωσία το καλοκαίρι σε ένα σκηνικό με δάση και λίμνες όπου θα σβήσετε την κούραση της ημέρας, καθώς η πρωτεύουσα της Κύπρου είναι αρκετά απλωμένη και σίγουρα θέλει αρκετό ποδαρόδρομο αν κανείς θέλει να την «χορτάσει» και να αποκτήσει μια πλήρη εικόνα.

Σε κάθε περίπτωση η Λευκωσία είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, αλλά συνάμα και μια πόλη με έντονα ιστορικά ηχοχρώματα τα οποία αποτυπώνονται και στο σήμερα, όταν από την μια ακούς τις καμπάνες και τις ψαλμωδίες από τον Ιερό Ναό της Φανερωμένης και μετά από λίγο θα ακούσεις και τον μουεζίνη από κάποιο μιναρέ στον κατεχόμενο τομέα της πόλης να απευθύνει το κάλεσμα της προσευχής στους πιστούς, την ώρα που θα νιώθεις ότι αυτή η πόλη έχει και κάτι ακόμα να σου δείξει αν είσαι έτοιμος να το ψάξεις…