Κρατάει κομμάτι σου για να επιστρέφεις πάντα εκεί

thessaloniki

Την πιο ωραία βόλτα στη Θεσσαλονίκη την πήγα ξεκινώντας από ψηλά. Έφυγα από το ξενοδοχείο πρωί με καφέ στο χέρι, έχοντας σκοπό να περπατήσω όσο πιο πολύ γίνεται στα πλακόστρωτα δρομάκια γύρω από τα Κάστρα, εκεί στο Γεντί Κουλέ που λένε και μέχρι τότε δεν ήξερα τι σημαίνει. «Επταπύργιο» είναι η ελληνική ονομασία του φρουρίου που μετατράπηκε σε φυλακή το 1890 και σε ένα από τα πιο διάσημα και ενδιαφέροντα σημεία της πόλης σήμερα. Η ανάσα μου είχε κοπεί από την ανηφόρα και τα σκαρφαλώματα για να βρω το καλύτερο σημείο, αλλά το θέαμα του Θερμαϊκού καθώς έπεφτε πάνω του ο ήλιος με είχε σαστίσει αρκετά, ώστε να έρθουν ξανά οι παλμοί μου στους ρυθμούς τους.

Άρχισα να κατηφορίζω προς το κέντρο, όμως ο καφές είχε ήδη τελειώσει και τα μικρά καφενεδάκια στο Τσινάρι, τη συνοικία ακριβώς κάτω από τα Κάστρα, έμοιαζαν να με φωνάζουν να κάτσω κάτω από τον πολύχρωμο ίσκιο των λουλουδιών τους. Δεν αντιστάθηκα και πολύ. Ήπια έναν ελληνικό μερακλίδικο στα γρήγορα και συνέχισα προς Αριστοτέλους. Μία από τις μεγαλύτερες πλατείες της Ευρώπης με περίμενε, πολύβουη και σπιρτόζα να μου δείξει γιατί αυτή η πόλη έχει γίνει το θέμα αναρίθμητων τραγουδιών και το σκηνικό ακόμα περισσότερων ταινιών. Τα νεοκλασικά κτίρια, τα καλαίσθητα βιβλιοπωλεία, οι μυρωδιές από τα ζαχαροπλαστεία… Δε χρειάστηκαν και πολλά περισσότερα για να πειστώ.

Έπιασα τον εαυτό μου να περπατάει ασυναίσθητα προς τη Λεωφόρο Νίκης, χαζεύοντας με βλέμμα λαμπερό και απλανές ταυτόχρονα τον κόσμο να περνάει τριγύρω. Τα πόδια μου με έφεραν ως το Λευκό Πύργο και κοιτώντας τον συνειδητοποίησα γιατί οι Θεσσαλονικείς είναι τόσο περήφανοι για αυτόν. Το «ντελίριο» της Αριστοτέλους είχε πια περάσει κι έτσι μπήκα μέσα για να δω τους χώρους που γύρω στο 1826 χρησιμοποιούνταν ως φυλακές μελλοθάνατων και τόποι βασανιστηρίων. Με έπιασε ένα σφίξιμο στο στομάχι μέχρι να ανέβω στον 6ο όροφο και να πάρω μια βαθιά ανάσα ανακούφισης βλέποντας τη θέα του Θερμαϊκού από τα 34 μέτρα.

Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και τα φώτα της πόλης άναβαν σιγά-σιγά. Σκεφτόμουν να συνεχίσω το περπάτημα ως τη Νέα Παραλία και τις ομπρέλες του Ζογγόπουλου, αλλά η κούραση και η πείνα με νίκησαν. Τελικά πήρα λεωφορείο και πήγα προς τα Λαδάδικα. Συναντήθηκα με ένα φίλο Θεσσαλονικιό και κάτσαμε για φαγητό και τσιπουράκι, να πούμε τα νέα μας και τα παλιά μας, υπό τους ήχους της νυχτερινής πόλης. Το βράδυ έκλεισε με ωραίες κουβέντες, γέλια και αναμνήσεις, από αυτές που φτιάχνεις κάτι τέτοιες μέρες γεμάτες εικόνες σε κάτι τέτοιες πόλεις που δε σταματούν ποτέ να σε σκλαβώνουν και να κρατούν για πάρτη τους ένα δικό σου κομμάτι. Είναι ο τρόπος τους για να επιστρέφεις πάντα εκεί. Τέτοια πόλη, υπέροχη, είναι η Θεσσαλονίκη.

Διασκέδαση στην περιοχή

La Enye Sangria

Κάτι καινούργιο ήρθε στην πόλη της Θεσσαλονίκης!
Το “La enye” είναι η πρωτότυπη ιδέα των παιδιών από τη Βαλένθια που ήρθαν στη Θεσσαλονίκη και δημιούργησαν αυτό τον όμορφο χώρο που προσφέρει μοναδικές μεσογειακές γεύσεις.

Τοσίτσα 5Α,Θεσσαλονίκη
6948633202
laenyebar@gmail.com


Ουζερί - Tσιπουράδικο Ψαρού  ποικιλία

Ουζερί - Tσιπουράδικο Ψαρού στη Θεσσαλονίκη για ψάρι, ουζομεζέδες κι άλλα γευστικά εδέσματα!...

Μυκόνου 10 & Μαραθώνος, 546 38, Κάτω Τούμπα
2314028151
vana.1984@hotmail.com