Στην ομορφότερη Χώρα του Αιγαίου

SERIFOS
SERIFOS
SERIFOS
SERIFOS
SERIFOS

«Αρχετυπικό κυκλαδονήσι η Σέριφος», μου είπαν λίγο πριν την αναχώρηση μου προς αυτή, και συνέχισαν, «δεν έχει λαμπερή βιτρίνα και μαζικό τουρισμό, αλλά εκεί θα δείτε τα τοπία να αλλάζουν ανάλογα με το φως και θα λατρέψετε την Χώρα, Άνω και Κάτω». Αμφίρροπα τα συναισθήματα που μου δημιούργησαν και εν τέλη όσο πλησιάζαμε προς αυτή, θέλαμε και εμείς να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα, για ενα μέρος που όπως μας είπαν ή το αγαπάς ή το μισείς.

Φτάνοντας στο λιμάνι του νησιού, στο Λιβάδι, αντικρύσαμε ένα αρκετά τουριστικό προφίλ που εκ πρώτης όψεως μας τρόμαξε αφού δεν είχαμε ενημερωθεί για αυτό της το πρόσωπο. Βέβαια, όπως μάθαμε αυτό το μέρος είναι και το πιο πολυσύχναστο και πως καλύτερα να μην βιαστούμε να την κρίνουμε αν δεν «χαθούμε» στις Χώρες της. Μα κάλα, πόσες είναι;

2! Χωρισμένη σε άνω και κάτω συνοικία, η Χώρα έχει κάτι από την επιβλητικότητα των… Μετεώρων έτσι όπως την αντικρίζεις σκαρφαλωμένη στην κόψη ενός πανύψηλου βράχου. Φυσικά και την περπατήσαμε όλη, ξεκινώντας από την Κάτω συνοικία, να χρωματίζει με ένα κάτασπρο τοπίο τόσο την επιβλητική κεντρική πλατεία αλλά και τα φαρδιά και αραιά σοκάκια της. Ανεβαίνοντας, η δόμηση πυκναίνει και τα δαιδαλώδη σοκάκια σε οδηγούν σε ένα μέρος μαγικό, στην Πάνω Πιάτσα. Μια γραφική και πλακόστρωτη πλατεία που αποτελεί το κεντρικό και πολυσύχναστο σημείο συνάντησης και βρίσκεται ανάμεσα σε τρεις αναπαλαιωμένους ανεμόμυλους και σε ένα κάστρο. «Πόσο πιο μαγικό να γίνει το τοπίο», είπαμε και σαν από θαύμα, έγινε.

Ξεκίνησε η δύση του ηλίου, και εμείς πίναμε ακόμα τον καφέ μας στην Πάνω πιάτσα όταν, ενώ ετοιμαζόμασταν να φύγουμε κάτι λίγο πιο πάνω, στο Κάστρο μας κέντρισε το ενδιαφέρον. Παρέες μαζεμένες να κοιτάνε ολόγυρα, ζευγάρια αγκαλιασμένα λες και μαγεύτηκαν από κάτι, και εμείς να τους πλησιάζουμε, σε αυτήν την άγονη κορυφή ανεβαίνοντας κάποια (αρκετά σκαλιά). Μα φυσικά, είπαμε, το ηλιοβασίλεμα. Θέαμα μαγικό, ο ήλιος να βουτάει στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου και μπροστά σου να ξεδιπλώνονται όλες οι ομορφιές αυτού του τόπου.

Γυρίσαμε στο ξενοδοχείο, εξαντλημένοι από την ημέρα αλλά ποιος κάθεται μέσα σε ένα τέτοιο νησί; «Όλο και κάποιο πανηγύρι θα υπάρχει» σκεφτήκαμε και πριν καλά καλά το καταλάβουμε γλεντάγαμε μαζί με τους ντόπιους, τρώγοντας μαγειρευτό κατσικάκι, φάβα - πατάτες και πίνοντας ντόπιο Σεριφιώτικο κρασί. Στο καλύτερο σημείο, την κατάλληλη ώρα για να ενημερωθώ για τις παραλίες!

Οι ντόπιο μίλαγαν για 72, και οι υπόλοιποι για 40 επίσημα χαρτογραφημένες παραλίες. Μα κάλα, και πότε θα προλάβουμε; Μαζέψαμε πληροφορίες...Από τις πιο δημοφιλείς και σχετικά κοντινές, μα είπαν, είναι η Λια και ο Άγιος Σώστης, ενώ για πιο retro καταστάσεις με ταβερνάκια και τοπικό κρασάκι να επιλέξουμε την Ψιλή Άμμο, τον όρμο του Πλατύ Γιαλό ,την Συκαμιά, το Γιάννεμα και τον Κουταλά. Μας είπαν και για τις ερημικές, για το Καλό Αμπέλι, το Μαλιάδικο το Καλόγερο και πως, αν είμαστε action lovers πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθούμε το Λιβάδι. Μας είπαν τόσα... και άλλα τόσα που δεν μπορώ να σας τα μεταφέρω, και που όσα και αν σας πω, μόνο μια δοκιμή θα σας πείσει.